
Arthur had ons het leven weer eens zuur gemaakt en we kregen het zo wat op ons heupen door zijn gedrag en ik kon het efkes niet meer houden en riep daarom luid:
mo mens toch wat heb jij weer gegeten !
Daarop wist ons victoria zo vriendelijk te repliceren met het juiste antwooord
mama je weet dat toch, Boontjes met zalm!
Mijn kwaadheid was plots verdwenen en plots lagen we plat van het lachen!
aan de andere kant vond victoria het wel heel raar dat we met haar juiste antwoord moesten lachen in haar ogen en ze was wat boos.
Ja probeer eens aan een 5 jarige uit te leggen wat de reden van ons lachen was he, haar antwoord was immers juist
ze was toch tevreden met de uitleg: als je groot bent zul je begrijpen waarom we moesten lachen!
Gelukkig maar






