vrijdag 30 november 2007

Varekai

Vandaag een dagje A'pen!
In de late voormiddag vertrokken mama en Tante Michele met de trein richting de place to be!
Beetje winkelen en slenteren door de Antwerpse binnenstad.
papa en jeroen komen nog achter, die mannen hadden het niet zo op het shoppen gegrepen !

Omstreeks 18u vertrokken we dan richting Vlaamse kaai om eerst nog iets te eten in het gezellige restaurant " La bocca d'oro " om dan naar de vertoning van cirque de soleil te gaan kijken

We kregen het onthutsende telefoontje dat de mannen die ons achterna kwamen 17 km voor de kennedytunnel in de file stonden, het was namelijk clouseau ook!

we beslisten dan maar ons eten reeds te bestellen want het was al 19u en om 20u begon het al in Le grand chapiteau

Om 19u 30 kwamen ze eindelijk aan, Gelukkig had de ober reeds de bestelling via de telefoon doorgekregen en konden ze dadelijk eten.
Van een snelle hap gesproken !!! en dan niet in een fastfoodrestaurant
Alles kan vandaag de dag!

De vertoning was heel mooi
Wel jammer van de slechte plaatsen, waren nochtans Categorie 1 zitjes van een bom geld maar de paal van de tent speelde ons parten!

" nadien bleek dat ze bij sherpa zich hadden vergist en ons Cat 5 zitjes verkocht te hebben aan de prijs van Cat 1 zitjes ( Er zit maar liefst 44 euro verschil op zo'n ticket)
We krijgen ons geld terug maar moeten het persoonlijk gaan halen in antwerpen.
Ik denk dat ze hopen dat we er niet zullen om gaan, maar dan kennen ze mij nog niet !!"

lol

zondag 25 november 2007

Sinterklaasfeest @ AZ Groeninge






Jaja, het was weeral eens feest!

Het langverwachte sinterklaasfeest van mama's werk
De kinderen mochten zich dit jaar verkleden in wat ze later willen worden en Victoria koos ervoor om prinses te worden, dus zij trok haar prinsessenkleedje aan, haar kroontje en haar toverstafje moest ook mee!
Arthur die zag dat zo niet zitten en na wat moeilijk doen kozen wij ervoor om hem dan maar als Arthur himself mee te nemen.
Onze manneloot zag daar geen graten in dus het ware dan maar zo.
Hij toonde wel zijn "boboijer " allures ( Bob de bouwer) op het feest zelf.
Een container zand, wat schopjes en rakeltjes en een kruiwagen en ons mannetje was tevreden!
Victoria speelde blij in de poppenhoek en liet zich schminken in een toverpoesje!
Dan bij de sint....
Allebei superflink en niet bang
De sint wist precies wel dat die 2 kindjes nu en dan eens ruzie maken en leerde hen dat ze moesten leren delen en samen spelen.
Het is toch zo'n slimme man die alles ziet.
Arthur kreeg een pakket met vrachtwagen , kraan, betonwagen, hij was door het dolle!
Victoria kreeg een puzzel van ratatouille, dat was ook wel leuk, maar niet zo'n schot in de roos!
Enfin, hij komt nog was haar wijze conclusie!

zondag 18 november 2007

Sinterklaas








Hij komt , Hij komt, ....

Vandaag DE grote dag voor alle lieve kindjes uit kortrijk
de sint kwam uit Spanje aan met zijn stoomboot
Dit jaar had hij zijn boot wel omgeruild voor een kleiner bootje owv de grote werken die aan de gang zijn in kortrijk
Hij zou immers met zijn stoomboot niet doorgekunnen hebben op het smalle stukje van de leie

Daar mama's werk vlak aan de plaats ligt waar de sint aankomt hebben wij de privelege om vanop mama's verdieping toe te kijken op de menigte volk
Echt gezellig dat uitzicht op al dat volk
En de Sint zag ons ook, hij zwaaide ons toe

Toen Sinterklaas in zijn koets zat stapten we vrolijk mee richting schouwburg omringd door gekke zwarte Pieten.
Victoria had nogal plezier

De supersjieke sjaaltjes show was dit jaar weer heel boeiend voor Victoria, Arthur vond dat het wat lang duurde en werd een beetje lastig
( weer een grijs haartje bij voor papa)

De Sint stelde ook VITO DE VESPA voor, voortaan de nieuwe figuur hier in Kortrijk als het om activiteiten voor de kids gaat. Zoals sommigen al weten doet ons huidige burgemeester Stefaan de Clerck heel veel om het imago van de stad weer wat op te krikken, en dit is er dus ook iets van. We kunnen er maar wel bij varen... ( hopelijk onze belastingen niet)





Daarna een lekkere pannenkoek gaan eten en nadien nog afgesproken met Tante Michèle en Jeroen voor de " soepe fjeiste" die doorging op de veemarkt ter gelegenheid van Kortrijk, stad van de smaak
En dat de soep in de smaak viel bij arthur, dat was te merken!!!
Na elk lepeltje die hij kreeg kwam een welgemeende NOG!

zaterdag 17 november 2007

Manicure


Isn't she pretty?

ons meid, bijna 5 is toch op haar uiterlijk gesteld. Ze loopt er graag netjes en verzorgd bij
Ik zou nu niet meer echt naar de winkel mogen gaan en kledij meebrengen zonder dat ze mee is
Haar eigen smaak heeft ze al sinds ze een jaar of 2 was, maar nu kiest ze toch al graag zelf.
Gelukkig heeft ze , in mijn ogen toch een goede smaak en kiest ze er leuke dingen uit

Tis toch leuk he
die moeder en dochter band...
zoals je ziet wil ze nu ook haar nageltjes wat laten groeien en deze morgen vroeg ze dat stokje om haar nageltjes mooi te maken, tante had ze dit eens getoond deze zomer waarvoor dit diende

dit was een moment die niet mocht ontbreken op de gevoelige plaat

vrijdag 2 november 2007

DORA live @ Elisabeth Antwerpen




Dora dora dora klik op Dora....

Een grote fan hier van ons beide kindjes
vandaag de grote dag
De Dora show in Antwerpen
Arthur was enthousiast omdat hij op de trein mocht zitten en Victoria in de wolken voor de grote show.
Onze plaatsen waren ideaal, voor ons geen rij dus de kinderen hadden plaats om te dansen als ze wilden, en Victoria maakte van deze gelegenheid gretig gebruik!!!

Arthur volgde ook intensief vanop papa's schoot
Het stak hen zeker niet tegen

Na de show wou mama nog een trui kopen op de meir maar Arthur viel al gauw in slaap op papa's arm en Victoria in de buggy
Zou toch handig zijn om weer 2 buggys te hebben voor zo'n uitstapjes...
ze zijn toch allebei nog klein om de ganse dag te stappen

donderdag 1 november 2007

Ons opa...

Hij is er al een hele tijd niet meer
Oma mist hem nog steeds zoveel als toen

Ons kindjes hebben hem nooit gekend...
wij houden zijn herinnering levend door over hem te vertellen

Mocht hij nu terugkeren bij ons zou hij al zijn achterkleinkinderen kunnen bewonderen...

Die leegte wordt nooit gevuld, maar de herinneringen aan hem troosten ons.

Als tranen een trap konden bouwen en herinneringen een brug.
Dan klommen we hoog de hemel in
en brachten je mee terug.


Opa, tis niet omdat ik niet naar het kerkhof kom dat ik daarom niet aan je denk

Die steen doet me zo verkillen,
dat beeldje van jou in de kast doet me meer aan je denken zoals je was...

Voor Victoria en Arthur ben je de opa die in de hemel naar hen kijkt vanop je wolk