het nadert...

En ik ben blij, want inplaats van me beter te voelen voel ik me alsmaar mottiger worden en mijn reeds opgedane energie voel ik zo uit me wegvloeien.

Zondag was weer een domper op de vreugde want ik mocht opnieuw naar het ziekenhuis met klachten die begonnen de nacht van zaterdag op zondag en zondagnamiddag nog niet verdwenen waren

Toen bleek uiteindelijk dat ik opnieuw met een goede infectie te kampen heb, dus weer antibiotica nemen.

De nogal pijnlijke inspuiting in mijn achterste ( ja ik geef ze liever dan ze te krijgen...) bracht gelukkig veel verlichting en ik geraakte mijn zondag toch zonder pijn door.

31 maart, naar de dokter

die vertelde ons dat baby er klaar voor is, mama blijkbaar ook, maar nu is het aan dat klein Niemegeertske om te beslissen wanneer hij of zij wil komen

het gewicht is geschat op 2994g, dus dat is een ideaal gewichtje.

Ooh, ons geduld wordt op de proef gesteld, en papa loopt ook nerveus, hij weet met zichzelf geen blijf.

Nog een fototje uit de buik van een mooi koppie met open mondje en wiebelneusje...in zijaanzicht, de baby ligt knus tegen de placenta aan.

Victoria op weekend

Het tweede weekend weg met de scouts voor Victoria, Cowboy en Indianen thema

alhoewel ze vrijdag wat ziekjes was stond ze erop zaterdagmorgen toch te mogen vertrekken

Ze zag het weer helemaal zitten, eens ze de leiding zag en haar vrienden vergat ze ons bijna en moesten we zelf om een zoen vragen, allez papa toch. Arthur wou perse met de valies rijden van zus

Blijgezind vertrok die luidruchtige bende voor een leuk weekend in Roeselare...

Ze was moe maar tevreden toen ze zondagnamiddag thuiskwam... ons felle brokke

ze wordt groot, ze kan al zonder mama en papa

Wachten...

Wachten, geduld, nog even....

Dit zijn woorden die ik me nu wel vaker in de mond zal moeten nemen

Veel nieuws is er hier niet, alles is klaar of zo goed als klaar voor de grote dag hier

Daarom heb ik eventjes gezocht in de fototjes van vorige zaterdag en post ik er enkele leuke

Het huwelijk van Jeroen en Lisa op zo'n mooie dag,

ik heb ervan genoten vanuit mijn hoekje in de zetel

De viering was bijzonder aandoenlijk, De woorden van Jeroen tot tante Anne en nonkel Geert maakten dat ik voor de rest van de dienst met een krop in de keel zat...

De zwemles van Arthur in de voormiddag leverde ook nog een mooi kiekje op

Voor de rest is alles hier redelijk rustig, voor eventjes nog....

Week 35

Morgen 35 weken zwanger,

babytje zit nog steeds in mijn buik, maar denk dat het nu niet zoveel plaats meer heeft

Ik daarentegen krijg meer en meer zombieallures en waggel als een eendje.

Omdat ik nu wel degelijk op het laatste loop zoals ze zeggen en de foto's van mijn buik 5 weken geleden eigenlijk een beetje te vroeg werden genomen ( uit voorzorg) kwamen we tot het besluit de buikfotosessie toch even te herdoen, want eigenlijk was het nu een meer ideaal moment om deze te laten doorgaan

In die 5 weken is mijn buik echt wel gigantisch verdikt en nu komt die op de foto's wel ten volle tot zijn recht

De kindjes wilden ook supergoed mee en de enkele foto's die Sylvie me reeds doorstuurde als voorsmaakje zijn heel geslaagd...

Dit is een mooie herinnering voor later...

Bedankt sylvie, we zien al uit naar de babyfoto's ook...

34 weken

Al week 34 vandaag,

Ruim 5 weken verder dan mijn ziekenhuisopname geweest en nog steeds zit de baby veilig in mijn schoot waar het hoort te zitten

Vandaag een mijlpaal bereikt, want als de geboorte nu zou komen, wordt ik niet meer richting Brugge gestuurd en kan ik een Kortrijkzaantje op de wereld zetten en dus geen "Bruggelingsje"

De dokter vertelde me dat ze nu niks meer zouden doen om de bevalling tegen te houden, maar het beste zou zijn als de baby toch nog enkele weken in de buik blijft.

Het gewicht werd nu geschat op 2545g wat zeker niet slecht is. Voldragen zou dit een kindje van om en bij de 3500g zijn

een baby die aan 36 weken wordt geboren met zo'n gewicht kan gerust op de kamer bij mama, dus die zekerheid hebben we ook al....

De ontsluiting is ook niet meer veranderd, dus de rust heeft wel geholpen.

Wie weet , moeten ze zelfs de bevalling nog inleiden...

Nog eventjes... we zijn aan het aftellen begonnen en beginnen nu echt wel benieuwd te worden of het een jongen of meisje wordt...

krokusvakantie

Ze zit er weeral op, de laatste vakantie met 2 kindjes...
Alhoewel het lastig was, was het toch leuk
de kindjes hebben ervan genoten en ik toch ook...
dus heb ik weer het een en ander te schrijven

Ons meid is inmiddels volledig opengebloeid volgens haar meester en thuis merken we dit ook wel.
De stille schuchtere kleuter is nu een zelfverzekerde meid met nu en dan eens streken, maar dat hoort erbij...

Arthur kan een echte losbol zijn, maar steeds met goede bedoelingen..
Soms zijn ze onafscheidelijk die twee en een half uur later is het dan weer laaiende ruzie...maar uiteindelijk kunnen ze niet zonder elkaar.
Deze week zaten ze dus plots samen in de zetel te zingen van: wij zijn 2 vrienden, dat was het moment om een filmpje te maken
ik was echt vertederd door dit moment...



Ons victoria heeft ook een grote passie, dansen, ze maakt dan showtjes en dan moet ik kijken...
De laatste tijd vraagt ze 2 dingen aan ons, ze wil naar de dansles en ze wil leren paardrijden... we zijn ons nog aan het beraden wat we daarmee zullen aanvangen.


dat ze show kan geven is alvast een feit...

Verder was de vakantie er een van veel binnen spelen, en als het weer het eventjes toeliet met papa buiten fietsen.
Arthur zijn skills op vlak van fietsen op 2 wielen zijn intussen al veel beter!!!
hij heeft veel bekijks als de mensen hem zien passeren...

Zondag 1 maart, de laatste dag van de vakantie,
mama en papa 7 jaar getrouwd, dus we moesten er toch iets speciaals van maken
Het was een drukke dag...

'smorgens hadden we een afspraak met sylvie voor de communiefoto's voor Victoria en daarna gingen we op bezoek bij de paardjes van Sylvie,
Victoria wou per se rijden en daarna kwam Arthur ook over de boeg.
Hij dacht waarschijnlijk bij zichzelf: als victoria durft, dan durf ik ook.
Eerst werd Karat mooigemaakt en dan mochten ze elk om beurt rijden...

( als je op de foto klikt, zie je deze in groter formaat...)

's namiddags hadden we nog een leuke verrassing voor de kindjes, want we gingen namelijk naar het circus.
Het Wiener circus had zijn tenten opgeslagen in Kortrijk en dat was nu iets wat ze beiden nog nooit hadden gezien.
Het was echter wel circus op kindermaat , maar toch leuk
Voor de kinderen was het een voltreffer, ze genoten ervan






De avond werd afgesloten met de babyborrel van Anna-Noor, het derde kindje van een klasgenote geweest van mama dus van een drukbezette dag gesproken, dit was er wel eentje, maar wel ontspannend druk...