Mosselfestijn

Lekkere mosseltjes op school eten en een stralende dag

Ideaal om te blijven plakken op school

het was een geslaagde namiddag en de kindjes hadden plezier met hun schoolkameraadjes en er werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om Cola te drinken!!!!

Dat vingertje

na ruim een week verzorgen ziet het er nog behoorlijk slecht uit

De scouts

We hadden het niet echt verwacht, maar Victoria gaat graag naar de scouts.

Ze komt elke week thuis en heeft weer iets overwonnen: " Scouts kan daartegen" zegt ze dan

Was ze ervoor eerder preuts, nu komt ze elke week vuiler en vuiler thuis

ze verlegt haar grenzen.

Ze vind bijvoorbeeld haar uniform nog wat te groot , wat waar is.

Ik zei haar dat het wel zou krimpen na enkele keren wassen, maar ik denk dat ze nu denkt; hoe vuiler, hoe meer mama het moet wassen...

Vandaag was de activiteit: knutselen... en ze hadden geschilderd.

ze was meegeschilderd!!!

Maar het was tof, ze heeft een leuke ontspanning met haar vriendjes en dat telt.

Mama kon de smeerpoets beginnen schrobben toen ze thuis kwam...

Spelen...

Daar papa de laatste tijd veel moet werken ben ik vaak alleen s avonds met de kids...

maar ze zijn flink, maken maar een klein beetje ruzie en spelen dat het een lust is

Victoria kwam deze avond zelf spontaan vragen of ze mocht helpen, en voor een meid van bijna 6 doet ze dit al voortreffelijk, ze helpt de tafel afruimen en zet alles terug in de frigo

ze hielp zelfs afdrogen en dit lukt ook al heel goed.. Ik hoop dat ze die dingen ook nog zo spontaan zal doen als ze wat ouder is.

zo heb ik wat tijd om tussendoor het huishouden te doen, want dat moet ook gebeuren

Na die enkele weken KO te zijn heb ik mijn plooi teruggevonden en lukt het me weer om de dag met de nodige energie door te komen,

De gynaecoloog had me verteld dat ik beter zou zijn als de 13 weken daar waren en ik moet toegeven, hij had gelijk...

alleen de hoofdpijn, waarvan ik niet weet van waar die telkens komt speelt me nog wat parten,

Dafalgan geeft gelukkig verlichting... en dat is al heel wat...

De baby groeit en bloeit en is al zo'n 10 cm lang met de beentjes erbij...

Arthur had op school tegen de juf verteld dat mama een baby in de buik heeft met armpjes en beentjes... Ik vraag me af welk een voorstelling zo'n klein manneke daarvan eigenlijk heeft..

Victoria is superlief en geeft mijn dikker wordende buik ( amaai) elke avond een zoentje...

Groot accident

Dat zeg ik nu eens dan eens als ze huilen om een niemendalletje

maar vandaag was het wel menens...

om 14.30 kreeg ik telefoon op het werk van papa... De directeur had getelefoneerd dat er iets gebeurd was met arthur zijn vingertje en dat hij dringend naar de spoed moest.

Gaan jullie komen of moeten wij ermee gaan. Papa was vlug wakker want deed nachtdienst en verwittigde me op het werk

ik dacht dat mijn wereld eventjes moet stilgestaan hebben. Ik dacht natuurlijk dadelijk: dat vingertje is eraf of toch een stukje eraf...

die laatste half uur van mijn vroege shift waren werkelijk slepend.... ik kon immers niet naar huis want papa zou me komen ophalen, en als ik te voet vertrok zou ik niet vroeger thuis zijn. Mijn collega ging me aan de spoed afzetten waar Kristof zou zitten met Arthur tot ik er was en hij zou dan Victoria ophalen op school.

Daar aangekomen zag ik een aangeslagen ventje zitten met een tuteke in zijn mondje die papa had meegenomen om hem te troosten,

zijn vingertje zag er om te zeggen echt lelijk uit

de plastisch chirurg kwam erbij en constateerde dat het niet kon genaaid worden en vanzelf zou moeten helen mits de goede zorgen van mama...

Makkelijk lijkt je?

ja aan de ene kant wel, want mama verzorgd dagelijks wonden van allerlei slag en aard, maar als het bij je eigen kind is dat je zo'n dingen moet doen gaat dit wel door merg en been, vooral als ze veel huilen tijdens het verzorgen

Gelukkig is onze Arthur echt geen klager en gaat het redelijk goed, als bolt mijn maag in mijn buik als ik bezig ben met de zorg. Dat hij weent is volstrekt normaal, want het is een lelijke wonde

Dikke vrienden

Ze komen soms goed overeen onze kindertjes en dat zijn dan van die momenten waar je van geniet. Als ze samen spelen en bezig zijn met elkaar...

Andere keren zitten ze dan eens met de handen in elkaars haar, maar gelukkig is alles vlug vergeven en vergeten