slaap maar

dit viel totaal onverwacht deze avond nog in mijn inbox,
ik had er geen woorden voor, het is gewoonweg prachtig

Geniet maar even mee

tnx Sylvie, je weet niet wat dit mij doet...
zo'n prachtige herinneringen voor later

Volleerd model part II

Gisteren kreeg ik van sylvie nog enkele mooie foto's van de fotosessie van Henri

Toch wil ik er nog enkele met jullie delen

ik was zeer gecharmeerd met het mooie resultaat

2 broertjes

Terwijl Victoria ijverig werkt op school is Arthur reeds enkele daagjes thuis
Beetje ziek maar junifen doet wonderen, en eens de koorts is verdwenen zijn ook zijn streken daar waarempel terug.
Maar toch geniet hij eens om met mama en kleine broer alleen thuis te zijn.
Hij mist zijn zus wel hoor, want hij vraagt voortdurend wanneer ze thuis komt, maar als ze dan weer samen zijn is het al vlug oorlog, maar ze kunnen niet zonder elkaar die 2
Ik heb wel wat vertederende foto's van Arthur en Henri samen op het speeltapijt




Jou handje in de mijne
Zo gaan we hand in hand
Als broertjes
Een ijzersterke band
Ik ben alweer wat groter
En jij bent nog zo klein
Maar ik hoop dat we voor altijd
elkaars vriendje zullen zijn.

Vadertjesdag

Vandaag stond papa in de kijker, want het was Vaderdag

Arthur die was opgelucht dat dat pakje eindelijk open mocht, want voor hem kon het niet snel genoeg gaan

Victoria die had geduld , maar was ook blij dat ze haar versje eindelijk kon voordragen

Arthur had wat hulp nodig voor zijn gedichtje voor papa

proficiat papa en natuurlijk alle papa's

het laatste cijfer

deze avond had ik nogal een conversatie met ons Victoria
Plots vroeg ze aan mij: Mama, weet jij wat het laatste cijfer is?
ik zei haar, er is geen laatste cijfer

ze keek nogal verweesd en dacht dat het laatste cijfer 100 was
het eerste cijfer is toch 0 zei ze , dus dan is er toch ook een laatste cijfer?

ik vertelde haar dat er inderdaad een eerste cijfer is, maar geen laatste cijfer. Beetje beteuterd keek ze naar papa en die bevestigde dat.
ze zou het voor de zekerheid toch eens aan meester ook vragen, zie nu eens dat mama en papa dat niet weten...

maar mama, hoe lang kan je dan tellen?
Wel victoria, zei ik, je kan altijd blijven tellen, want er is geen laatste cijfer

ach, zei ze, dan moet je gans je leven blijven tellen
ja meid, maar ik denk dat dat niet zo gezond is zo altijd blijven tellen
want er zijn nog andere dingen in het leven dan tellen alleen...

aja, je kan tellen tot je oud bent en dan heb je nog niet gedaan.

Inderdaad meid. pff ik was al blij dat ze het snapte

en als je doodgaat?
dan stop je met tellen he, want dode mensen kunnen niet tellen...

Jawel mama, die tellen dan verder bij de goede God en Jezus, Maria en Jozef

ik moest toch even lachen in mijn vuist....

Een volleerd model

Reeds 2 maand is ons ventje vandaag

Ik wou dat ik de tijd nu toch eventjes kon stilzetten, want voor mij gaat het nu toch wat té vlug

onze dagen te kort en onze nachten nog veel korter, maar genieten dat doen we wel.

Henri blijft een rustige flinke baby en slaapt nu zelfs al tot 7 uur aan een stuk.

Victoria en Arthur hebben hun plaatsje al grotendeels teruggevonden in ons nu grote gezin, maar het loopt nog niet steeds van een leien dakje en daarmee bedoel ik dat ze soms mijn of papa's aandacht toch een beetje opeisen op een verkeerde manier

Maar dat zal wel slijten, ik hoor van overal identieke verhalen, dus onze kids zijn niet abnormaal

Vooral Arthur ondervond wel hevig dat zijn rol van jongste man nu opgeschoven is naar Henri

en dit speelt hij soms ook beetje uit door ervan te profiteren op momenten dat ik niks kan doen...

Maar het is al veel beter, dus zal wel volledig verdwijnen

Ik maak me wel wat zorgen met de grote vakantie voor de deur, ik heb zo'n groot vermoeden dat het voor mij een redelijk zware vakantie zal worden, maar we proberen er het beste van te maken

Henri die is de lieveling van iedereen hier in huis en Victoria is als een echt moedertje voor hem.

Arthur ziet hem ook graag, maar weet zo nog niet goed wat hij met zo'n klein wezentje moet aanvangen. Ik denk dat het voor hem leuker zal zijn als hij wat groter is. Hij is immers zelf nog een klein ventje, hoewel ik dat soms zou durven vergeten.

Vandaag, was het nog eens tijd voor een fotosessie, de dikke buik weg, en nu werd het tijd om Henri eens voor de gevoelige plaat te brengen

We maakten ook van de gelegenheid gebruik om eens een familiefoto te trekken en de kindjes eens samen te fotograferen

Het resultaat mag er wezen...

Sylvie en Bart, good job en bedankt nogmaals... meer van dat !!!!