Plons

Dat is nu een van de activiteiten met Henri waarvan ik echt kan genieten, en dat is om hem zijn badje te geven

Hij en ik genieten dan echt van het bij elkaar zijn en met elkaar bezig te zijn

Hij wordt er ook zo rustig van, alhoewel hij wel veel actiever is geworden.

Zijn flesjes op zijn verzorgingstafel zijn niet langer veilig, hij gooit ze om !!!

het is zo'n kleine lieve kapoen, met pretoogjes!

het zal pieken....

31 oktober 2008.... dat was de laatste dag dat ik ging werken vorig jaar en toen had ik een zee van tijd voor me

Dat dacht ik althans en zo was het ook, maar die zee is zo snel voorbij gestroomd en die dag waar ik nu echt niet naar uitkeek is er haast, want donderdag 8 oktober mag ik weer starten in mijn oude vertrouwde job met mijn vertrouwde collegas

Aan de ene kant een openbaring: weer wat meer sociaal contact met andere mensen

maar aan de andere kant is er weer dat loslaten... en dit maakt het voor mij zo moeilijk,

mama's onder ons begrijpen waarschijnlijk heel goed mijn gevoel.

Vooral het feit dat dit nu echt wel de laatste keer is valt me zwaar

Henri zal hoe dan ook onze jongste blijven en zoals al die eerste keren die we meemaken zal het bij hem ook de eerste keer en de laatste keer zijn

Ik denk dat het ook daarom is dat dit het wat extra moeilijk maakt

Sommige mensen zeggen, bij je derde vlieg je daardoor, maar hier is dat zo niet

Ik probeer er geen routine van te maken, maar wel extra te genieten van onze jongste spruit

Gelukkig, ja gelukkig maar heb ik naast het werken, goede vooruitzichten, want het zal niet dadelijk " vollen bak " zijn

Ik heb nog veel verlof van 2009 op te nemen, en het jaar 2010 is een sabbatjaartje. Neen dat wil niet zeggen dat ik op het werk de toerist zal uithangen, ik ga het gewoon wat rustig aan doen en halftijds werken. Zo kan ik het gezin en het werk hopelijk goed combineren en komt dat allemaal wel inorde

So people, wish me luck, want donderdag kan niet vlug genoeg voorbij zijn