mijn kleine broer...

die doet kaka in zijn pamper wist Arthur te vertellen tegen zijn juf op school... en het is groene kaka, bwahhh vies.

De juf kwam al lachend op ons af om Arthur zijn heldenverhalen te vertellen over zijn broer.

en weet je wat juf, had hij nog verteld, hij drink melk uit mama's borsten...

met de nadruk op borsten...

we lagen haast in een deuk toen juf ons dit vertelde.

De kindjes mochten na de vakantie de klasvriendjes eens trakteren met een cadeautje van Henri en ze waren supertrots...Uiteraard bracht Henri een bezoekje aan de klasjes ook! Wat een gedrum rond die maxi- cosi om onze jongste spruit te kunnen bekijken.

Vandaag was trouwens de uitrekendag van Henri zijn geboorte en tevens meme haar verjaardag

proficiat!!!

Vandaag is ook Kobe geboren, de laatste van de drie vriendinnenbabys die wat op zich liet wachten... 5 dagen later dan voorzien kwam hij eindelijk piepen

een ferm kereltje...

Nu zijn ze met 3: Thibo, Henri en Kobe... 3 jongens klaar om de wereld te ontdekken.

kennismaken

Op hun gemakje, eindelijk thuis, Henri leren kennen

Wennen aan dat kleine wezentje, waar mama en papa toch zoveel mee bezig zijn...

Als hij huilt dan wordt hij direct op zijn wenken bediend...

Wat gaat er nu toch in hun hoofdjes om?

Iedereen moet wennen aan de situatie, de dagen lijken te kort, maar het lukt wel,

sommige momenten is het heel druk, maar ons gezinnetje draait zoals ze zeggen

De 2 oudsten moeten nu wel leren om eens te wachten, en dit is soms moeilijk

tijd en ruimte geven om te wennen aan de situatie en het loopt allemaal wel los

Victoria vind haar broer een schatje, en hij ruikt zo lekker mama zegt ze, ik zou hem kunnen opeten.

als hij weent heeft ze een goed middeltje, op zijn armpje wrijven, dan wordt hij rustig zegt ze.

ze zijn zo lief met hun broertje

Dag Paashaas

Een dagje vertraging, maar hij had het druk dit jaar de paashaas

Vandaag was er eerst de hereniging met ons gezinnetje, weer allemaal samen

Daarna was er voor Victoria en Arthur plots de vraag: Is de paashaas hier ook geweest?

En ja, al vlug vonden ze het antwoord op hun vraag in tuin, voor een keer gehuld in een mooi lentezonnetje

Ik zie eitjes liggen riep Arthur... ze waren blij met hun vondsten. Ik hoorde alles aan vanuit de zetel met Henri, was ons mannetje was net aan het drinken.

Victoria ging plots door het dolle, want ze vond een zaklamp tussen een struikje, en dit was iets wat ze al zo lang wou om mee te doen op kamp.

Voor mij was het feit dat we weer samen waren het mooiste paasgeschenk dat je je maar kon wensen, ook al realiseer ik me dat we drukke(re) tijden tegemoet gaan, en dat ik soms een stalen zenuwen zal moeten hebben..

Ik zit nog steeds op een emotionele roetsjbaan, maar ik geniet ten volle van alles wat ik nu krijg

Pasen...

Een ongewone pasen dit jaar

Niet echt in het teken van de Paashaas dit jaar, voor ons althans niet.

Voor ons was dit de dag dat we naar huis gingen met Henri, de stap in de toekomst gezet

Vanaf nu met 3 kindjes

Een emotionele dag voor mij, ik had nochtans gedacht dat deze keer vlekkeloos ging verlopen, maar toch namen de emoties de bovenhand.

Blijdschap die niet te beschrijven is en misschien de hormonen die een beetje de gek met me houden...

Niet echt te beschrijven, maar volgens de vroedvrouwen compleet normaal.

Dus liet ik me maar gaan, en zo vertrokken we met zijn drietjes richting loofstraat door het stad die momenteel vol staat met kermisatracties, de paasfoor

Henri Niemegeerts

Vandaag, om 12.19u zag ik het levenslicht

Voortaan gaat onze baby door het leven met de naam Henri Niemegeerts

Een vlotte bevalling, een blauw wolkje die het afzien van de vorige maanden plots deed verdwijnen

Ons ventje, 50 cm groot en een gewichtje 3030g

Welkom kleine man in ons gezin, een stralende toekomst wacht ons op samen met Victoria en Arthur...

Dell' anno

Mijn restaurant in Kortrijk, Dell' anno in de oude dekenij, bij Claudio en Gaëlle...

Het koppel heeft inmiddels het hart van vele Kortrijkzanen gestolen en gisteren besloot ik om binnen te gaan en me te wagen om nog te kunnen reserveren.

De charmante claudio gaf ons dan ook vandaag nog een tafeltje om 13u...

Ik denk dat hij zag dat ik op ontploffen sta en daarom kregen we nog plaats,

want vandaag hoorden we dat het inmiddels vol zit tot half juni, zowel 's middags en 's avonds..

Ons tafeltje was er eentje in de veranda, waar er dus geen camera staat , we komen dus niet op televisie. Wij hadden een formidabel zicht op de keuken, en met de mooie lentezon zaten we daar echt ideaal

Het eten was superlekker, we hebben er echt van genoten en zullen er nog een eind van nagenieten denk ik.

Claudio kwam nadien nog ff langs en daar hebben we dus een foto van

Allen daarheen en stemmen zodat Dell' anno in Kortrijk mag blijven.

ps: we gingen nadien wel in de babbelbox, dus misschien komen we wel nog op tv....

Gaëlle riep ons nog na: goeie dingen zeggen he, maar dat waren we toch van plan, want hetgeen ze op een weekje open ( sinds 26 maart) daar al bereiken is echt top... op een aantal schoonheids foutjes na

die wij natuurlijk niet gezien hebben...