En ik ben blij, want inplaats van me beter te voelen voel ik me alsmaar mottiger worden en mijn reeds opgedane energie voel ik zo uit me wegvloeien.
Zondag was weer een domper op de vreugde want ik mocht opnieuw naar het ziekenhuis met klachten die begonnen de nacht van zaterdag op zondag en zondagnamiddag nog niet verdwenen waren
Toen bleek uiteindelijk dat ik opnieuw met een goede infectie te kampen heb, dus weer antibiotica nemen.
De nogal pijnlijke inspuiting in mijn achterste ( ja ik geef ze liever dan ze te krijgen...) bracht gelukkig veel verlichting en ik geraakte mijn zondag toch zonder pijn door.
31 maart, naar de dokter
die vertelde ons dat baby er klaar voor is, mama blijkbaar ook, maar nu is het aan dat klein Niemegeertske om te beslissen wanneer hij of zij wil komen
het gewicht is geschat op 2994g, dus dat is een ideaal gewichtje.
Ooh, ons geduld wordt op de proef gesteld, en papa loopt ook nerveus, hij weet met zichzelf geen blijf.
Nog een fototje uit de buik van een mooi koppie met open mondje en wiebelneusje...in zijaanzicht, de baby ligt knus tegen de placenta aan.
1 opmerking:
Laat da spruitje maar komen.
Een reactie posten