Reeds een goede 3 weken is hij bij ons , Henri , en ik kan me de tijd voor hij er was nog moeilijk voorstellen. Dus dat wil zeggen dat wij onze draad al grotendeels gevonden hebben.
Enkel ondervinden wij nog probleemkes op het vlak van voeden. Het is namelijk zo dat Henri de eerste dagen niet voldoende bijkwam en dit na om de 3 uur telkens bijna een uur gevoed te zijn aan de borst.
Nu weten wij inmiddels wat er aan de hand was, Henri heeft namelijk niet voldoende kracht om goed aan de borst te drinken en ben ik dus gestart met het afkolven van de moedermelk
Een intensief karwei, maar toch de moeite waard om zo ons ventje toch mijn mamamelk te geven.
Tot nu toe is papa nog thuis om me eens te helpen om een flesje te geven, maar vanaf deze nacht sta ik er alleen voor.
Dus eerst Henri drinken geven en daarna mijn melk afkolven voor de volgende voeding. Zal al vlug ruim een uur bezig zijn.
Henri zelf is een prachtbaby, de flinkste baby van de drie...
Eten en slapen doet hij
Soms heeft hij s avonds eens krampen en dan huilt hij wel luid. Maar later dan 23.30 zijn we tot nu toe nog niet gaan slapen. Hij slaapt s nachts toch al zo'n 5u à 5.30 na elkaar door.
Hij wordt rustig wakker als hij honger heeft, en dan hoor ik naast ons in bed zo'n kleine smakgeluidjes, waarmee hij kenbaar maakt: mama ik heb honger.
Zijn gewicht begint inorde te komen, ik denk dat hij tegen na het weekend over zijn geboortegewicht zal zitten...
Met dit mooie weer heeft ons kaboutertje er ook al enkele wandelingetjes opzitten, en dat doet deugd, ik voel me eindelijk weer mobiel en gaan wandelen is iets wat ik lang heb gemist.
Grote broer en zus die moeten zich nog wat aanpassen aan de situatie. Dat ze hun kleine broer nog niet helemaal gewoon zijn en het feit dat ik veel tijd met hem doorbreng uit zich een beetje in lastig gedrag en aandacht opeisen op een niet zo positieve manier. Ze zijn wel allebei gek op Henri, als ze de kans krijgen om hem te knuffelen of te strelen zullen ze die zeker benutten...
Het zal wel over gaan, Henri is nog maar 3 weken oud ook.
Deze week liet ik papa eventjes alleen met Henri en deed ik een kort wandelingetje samen met de 2 oudsten, en plots waren ze weer mijn kindjes van vroeger, flink en blij...
Het doet soms pijn dat ze mij zo negeren en niet zo flink zijn, maar ik probeer wat op mijn tanden te bijten en niet altijd hun minder goede gedrag te zien... Het komt wel inorde
Binnenkort staat ons Victoria een ganse dag in de kijker, want op 10 mei is het haar communie.
die aandacht zal haar goed doen. Ze leeft alvast naar de dag toe met veel enthousiasme
Geen opmerkingen:
Een reactie posten